Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
कीर्तिर्भवति दानेन तथा5<5रोग्यमहिंसया । द्विजशुश्रूषया राज्यं द्विजत्वं चापि पुष्कलम्
kīrtir bhavati dānena tathārogyam ahiṃsayā | dvijaśuśrūṣayā rājyaṃ dvijatvaṃ cāpi puṣkalam ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Sa pagbibigay, nakakamit ang matibay na katanyagan; sa di-karahasan, nakakamit ang kalusugan at kaginhawahan. Sa tapat na paglilingkod sa mga ‘dalawang-bes na isinilang’ (mga Brahmin), nakakamit ang kapangyarihang mamuno, at gayundin ang masaganang bahagi ng tunay na pagka-Brahmin (dakilang kabanalan at karangalan).”
वैशम्पायन उवाच
The verse links specific virtues to specific fruits: charity yields fame, non-violence yields health, and respectful service to the twice-born—especially Brahmins—yields political sovereignty and abundant spiritual-social standing (dvijatva). It presents a dharmic economy of actions and results.
Vaiśampāyana, as narrator, reports a didactic teaching within the Anuśāsana Parva, where norms of conduct and their rewards are enumerated. The focus here is on how ethical practices support both worldly success (reputation, health, rule) and recognized religious status.