Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
“जो केवल साग खाकर रहनेका नियम लेता है वह गोधनसे सम्पन्न होता है। तृण खाकर रहनेवाले मनुष्योंको स्वर्गकी प्राप्ति होती है। तीनों कालमें स्नान करनेसे बहुतेरी स्त्रियोंकी प्राप्ति होती है और हवा पीकर रहनेसे मनुष्यको यज्ञका फल प्राप्त होता है ।।
vaiśampāyana uvāca | nityasnānī bhaved dakṣaḥ sandhye tu dve japan dvijaḥ | maruṃ sādhayato rājan nākapṛṣṭham anāśake ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Ang tumanggap ng tuntuning mamuhay sa dahon-dahong gulay lamang ay magiging sagana sa kayamanang-baka; ang nabubuhay sa damo ay makaaabot sa langit. Sa pagligo sa tatlong panahon, nakakamit ang maraming asawa; at sa pamumuhay na wari’y ‘umiinom ng hangin’, nakakamit ang bunga ng yajña. Ang palaging naliligo ay nagiging mahusay at may kakayahan; at ang ‘dalawang ulit na isinilang’ na nagja-japa sa dalawang sandhyā (bukang-liwayway at dapithapon) ay nagkakamit ng kabanalan. O Hari, ang nagsasagawa ng mahigpit na disiplina sa ilang ay umaabot sa langit; at ang nabubuhay nang walang pagkain (sa hangin lamang) ay nakakamit ang bunga ng isang handog.”
वैशम्पायन उवाच
The verse links specific disciplines—daily bathing, sandhyā-time japa, severe austerity, and fasting—to corresponding fruits (competence, spiritual merit, heaven, and sacrificial reward), emphasizing that self-restraint and regular practice are forms of dharma that generate puṇya.
Vaiśampāyana continues instructive discourse to the king-listener, listing observances and austerities along with their promised results, as part of Anuśāsana Parva’s broader teaching on dharma, vows, and religious conduct.