Adhyāya 57: Tapas–Dāna Phala
On the Fruits of Austerity and Giving
तत्र दिव्यानभिप्रायान् ददर्श कुशिकस्तदा । पर्वतान् रूप्यसानूंश्व नलिनीश्व सपड़कजा:
tatra divyān abhiprāyān dadarśa kuśikas tadā | parvatān rūpyasānūṁś ca nalinīś ca sapaṅkajāḥ ||
Doon, nakita ni Kuśika ang mga tanawing kagila-gilalas na wari’y nagpapahiwatig ng langit—mga bundok na may pilak na dalisdis, at mga lawaing hitik sa lotus, na doo’y sabay na tumutubo ang mga liryo at mga lotus—mga tanda ng isang dakila at mapalad na lupain na humihila sa isip tungo sa mas mataas na layon.
भीष्म उवाच
The verse highlights how a purified seeker’s journey is marked by auspicious, elevating perceptions—natural beauty becomes a signpost that turns the mind toward higher purpose (abhiprāya) and supports dharmic, ascetic aspiration.
Bhīṣma describes Kuśika arriving at a remarkable region and witnessing extraordinary scenery: mountains with silvery ridges and lotus-filled lakes, indicating a sacred or spiritually charged landscape.