Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 14
Adhyāya 57: Tapas–Dāna Phala
On the Fruits of Austerity and Giving
कान्ताभिरपरांस्तत्र परिष्वक्तान् ददर्श ह | न ददर्श च तान् भूयो ददर्श च पुनर्नुप:
kāntābhir aparāṁs tatra pariṣvaktān dadarśa ha | na dadarśa ca tān bhūyo dadarśa ca punar nṛpaḥ |
Wika ni Bhishma: “Doon, namalas ng hari ang iba pang nakapulupot sa yakap ng kanilang mga minamahal. Ngunit muli, hindi na niya sila makita; at pagkaraan, nakita niya silang muli. Kaya sa kahanga-hangang daigdig ng makalangit na ligaya, maging ang pagdama ay nag-aalinlangan—nagpapahiwatig na ang aliw at pagkakapit ay di-matatag, at ang hinahanap sa pagkalugod ng mga pandama ay hindi mahahawakan nang tiyak.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when pleasure and companionship appear attainable, they are unstable and intermittently perceived; this underscores the unreliability of sense-based fulfillment and encourages restraint and detachment aligned with dharma.
Bhishma describes a king witnessing beings absorbed in embraces with their beloveds, but the vision flickers—sometimes visible, sometimes not—suggesting a wondrous or illusory realm where perception and enjoyment are not steady.