Cyavana’s Yogic Display and Kuśika’s Recognition of Tapas (च्यवन-योगप्रभावः कुशिकस्य तपःप्रशंसा च)
कीर्तन श्रवर्णं दान॑ दर्शनं चापि पार्थिव | गवां प्रशस्यते वीर सर्वपापहरं शिवम्
kīrtanaśravaṇaṁ dānaṁ darśanaṁ cāpi pārthiva | gavāṁ praśasyate vīra sarvapāpaharaṁ śivam ||
O hari, O bayani, lubhang pinupuri ng mga kasulatan ang mga gawaing ito ukol sa mga baka: ang pag-awit ng kanilang mga pangalan at kabutihan, ang pakikinig sa gayong papuri, ang pagbibigay ng baka bilang kawanggawa, at maging ang pagtanaw sa kanila. Ang lahat ng ito’y itinuturing na mapalad, nakapapawi ng bawat kasalanan, at nagdadala sa pinakamataas na kapakanan.
व्यवन उवाच
The verse teaches that devotional and ethical engagement with cows—praising them, hearing such praise, donating them, and even taking their auspicious sight—is considered highly meritorious and is said to remove sin and promote spiritual welfare.
A speaker addresses a king/hero and, in the didactic tone typical of the Anuśāsana Parva, enumerates scripturally praised practices connected with cows, presenting them as powerful means of purification and auspiciousness.