Varṇasaṃkara: Causes, Classifications, and Conduct-based Recognition (वर्णसंकरः—हेतु-जाति-आचारनिर्णयः)
मातुश्न यौतकं॑ यत् स्यात् कुमारी भाग एव सः । दौहित्र एव तद् रिक्थमपुत्रस्य पितुर्हरेत्
Bhīṣma uvāca — mātuḥ yautakaṃ yat syāt kumārī-bhāga eva saḥ | dauhitra eva tad riktham aputrasya pituḥ haret ||
Wika ni Bhishma: “Ang yamang dumarating bilang yautaka—ang dote ng ina—ay sa katotohanan ay bahagi ng dalagang anak na babae. Kaya kung mamatay ang isang lalaki na walang anak na lalaki, ang may karapatang tumanggap ng mana ay ang anak na lalaki ng kanyang anak na babae (dauhitra, ang apo sa anak na babae).”
भीष्म उवाच
A mother’s yautaka (dowry/nuptial property) is treated as the daughter’s rightful share; consequently, if a man dies sonless, the daughter’s son (dauhitra) is the proper heir to that estate, preserving the line of entitlement through the daughter.
In the Anushasana Parva’s dharma-instruction setting, Bhishma lays down a rule of inheritance: he clarifies who has claim over dowry-derived wealth and who inherits when there is no son—identifying the dauhitra as the legitimate recipient.