Strī-satkāra (On honoring women) — Mahābhārata 13.46
नमां कश्चिद् विजानीत इति कृत्वा न विश्वसेत् नरो रहसि पापात्मा पापकं कर्म वै द्विज,ब्रह्मन! पापात्मा मनुष्य एकान्तमें पापकर्म करके ऐसा विश्वास न करे कि कोई मुझे इस पापकर्ममें लिप्त नहीं जानता है
na māṃ kaścid vijānīta iti kṛtvā na viśvaset naro rahasi pāpātmā pāpakaṃ karma vai dvija brahman
Sinabi ni Vipula: Ang taong may pusong makasalanan ay huwag magtiwala sa isip na, “Walang makaaalam sa akin,” at saka gagawa ng masama nang palihim. O Brahmanang dalawang-ulit na isinilang, huwag isipin na ang kamaliang ginawa sa pag-iisa ay mananatiling di nalalaman; ang pagdaraya sa sarili ay lalo lamang nagpapabigat sa kasalanan at sa bunga nito.
विपुल उवाच
Do not rely on the illusion of secrecy to justify wrongdoing. Even if others do not witness an act, the moral law (karma), one’s own conscience, and the larger order of dharma make the deed consequential and ultimately ‘known’ in its results.
Vipula is instructing a Brahmin (addressed as ‘dvija’ and ‘brahman’) in ethical conduct, warning against committing sinful acts in private under the assumption that no one will find out.