Vivāha-dharma: Kanyā-pradāna, Śulka, and Pāṇigrahaṇa-niṣṭhā (अनुशासन पर्व, अध्याय ४४)
स्थितिं च धर्मे जग्राह स तस्माद् गुरुवत्सल: । अनुज्ञातश्न गुरुणा चचारानुत्तमं तप:
sthitiṁ ca dharme jagrāha sa tasmād guruvatsalaḥ | anujñātaś ca guruṇā cacārānuttamaṁ tapaḥ ||
Wika ni Bhishma: Kaya nga, si Vipula, na tapat sa kaniyang guro, ay humiling at nakamit ang matatag na pananatili sa dharma. Pagkaraan, nang mapahintulutan ng guro, isinagawa niya ang pinakamataas na pag-aayuno at pagninilay (tapas) upang hindi mapatid ang kaniyang paninindigan sa katuwiran.
भीष्म उवाच
True dharma is sustained by disciplined practice (tapas) guided by humility and respect for one’s teacher; ethical steadiness is something to be consciously sought and maintained.
A devoted disciple asks for unwavering establishment in dharma, receives the guru’s permission, and then begins an intense course of austerity to secure that moral and spiritual stability.