Vipula’s Guru-Obedience, Divine Flowers, and the Peril of Others’ Oaths (विपुलोपाख्यानम्—पुष्पप्राप्तिः शपथ-प्रसङ्गश्च)
तथा ब्रूहि महाभाग कुरूणां वंशवर्धन । यदि शक्या कुरुश्रेष्ठ रक्षा तासां कदाचन ।।
tathā brūhi mahābhāga kurūṇāṁ vaṁśavardhana | yadi śakyā kuruśreṣṭha rakṣā tāsāṁ kadācana || kartuṁ vā kṛtapūrvā vā tan me vyākhyātum arhasi ||
Kaya nga, O marangal—tagapagpalago ng angkan ng Kuru—sabihin mo sa akin: kung sa anumang panahon ay maaari silang mapangalagaan, O pinakamainam sa mga Kuru, ipaliwanag mo ang paraan. At kung ang gayong pag-iingat ay nagawa na noon, isalaysay mo rin sa akin nang masinsinan ang naunang halimbawa.
युधिछिर उवाच
The verse frames protection—especially of vulnerable women—as a central obligation of righteous kingship and dharma, and it emphasizes learning ethical action through both practical means and authoritative precedents.
Yudhiṣṭhira respectfully questions an esteemed Kuru elder/authority, asking for concrete guidance on how women may be protected and requesting an earlier example (a prior case) where such protection was successfully carried out.