Viśvāmitra-janma: Ṛcīka–Satyavatī–Gādhi and the Charu Exchange (विश्वामित्र-जन्म: ऋचीक–सत्यवती–गाधि वृत्तान्तः)
ऋचीक उवाच कि प्रयच्छामि राजेन्द्र तुभ्यं शुल्कमहं नूप । दुहितुर्ब्रहयासंसक्तो माभूत् तत्र विचारणा
ṛcīka uvāca | kiṁ prayacchāmi rājendra tubhyaṁ śulkam ahaṁ nṛpa | duhiturbrahmayāsaṁsaktaḥ mā bhūt tatra vicāraṇā ||
Wika ni Ṛcīka: “O pinakamainam sa mga hari, anong dote (bride‑price) ang ibibigay ko sa iyo, O pinuno, para sa iyong anak na babae? Magsalita ka nang walang pag-aalinlangan. Huwag magkaroon ng pagdududa o pangalawang isip dito dahil lamang sa ako’y nakatuon sa brahman—sa banal na disiplina at paghahangad na espirituwal.”
ऋचीक उवाच
The verse frames marriage arrangements within dharma: even a spiritually devoted sage should engage transparently in social obligations, requesting the bride-price openly and urging the king to decide without suspicion or hesitation.
Sage Ṛcīka addresses a king, asking what śulka (bride-price) he should offer for the king’s daughter, and reassures him not to overthink or doubt the matter because of Ṛcīka’s brahmanical devotion.