स्त्रीस्वभावप्रश्नः — Nārada and Pañcacūḍā on Strī-svabhāva
Anuśāsana-parva 38
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि ब्राह्मणप्रशंसायां पज्चत्रिंशो 5 ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्ाभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें ब्राह्मणकी प्रशंसाविषयक पैतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi brāhmaṇapraśaṃsāyāṃ pañcatriṃśo 'dhyāyaḥ
Nagtapos si Bhishma: “Sa ganitong paraan, sa banal na Mahabharata, sa loob ng Anushasana Parva—lalo na sa bahaging tumatalakay sa dharma ng pagbibigay—nagtatapos ang ika-tatlumpu’t limang kabanata, na ukol sa pagpupuri sa mga Brahmana.” Itinatakda ng pormulang pangwakas na ito ang naunang talakayan bilang aral na etikal: ang pagkakawanggawa (dāna) ay dapat patnubayan ng dharma, at ang paggalang sa mga Brahmanang marunong at may disiplina ay inilalahad bilang haligi ng kaayusang panlipunan at espirituwal.
भीष्म उवाच
As a chapter-ending colophon, the verse itself does not add new instruction; it signals that the chapter’s ethical focus is dāna-dharma (right giving) and the honoring of Brahmins as custodians of learning, ritual, and moral discipline—an ideal presented as sustaining dharma in society.
Bhishma is concluding a didactic unit: the text formally marks the end of the thirty-fifth chapter within Anushasana Parva, identifying its subject as the praise of Brahmins in the broader discussion on the dharma of charity.