Śakra–Śambara Saṃvāda: Brāhmaṇa-sevā, Anasūyā, and Vāg-bala (शक्रशम्बरसंवादः)
कर्तव्यं पार्थिवेन्द्रेण तथैव भरतर्षभ । भीष्मजीने कहा--भारत! राजसिंहासनपर अभिषिक्त होकर राज्यशासन करनेवाले राजाका सबसे प्रधान कर्तव्य यही है कि वह ब्राह्मणोंकी सेवा-पूजा करे। भरतश्रेष्ठ! अक्षय सुखकी इच्छा रखनेवाले नरेशको ऐसा ही करना चाहिये
kartavyaṁ pārthivendreṇa tathaiva bharatarṣabha | na sa jāto janiṣyad vā pṛthivyām iha kaścana | yo brāhmaṇavirodhena sukhaṁ jīvitum utsahet ||
Wika ni Bhishma: “O pinakadakila sa angkan ng Bharata, ito ang pangunahing tungkulin ng haring naluklok sa pamamagitan ng pagtatalaga at nakaupo sa trono: ang parangalan, paglingkuran, at igalang ang mga Brahmana. Ang pinunong naghahangad ng pangmatagalang kagalingan ay dapat kumilos nang gayon. Sapagkat sa daigdig na ito, wala pang isinilang at wala ring isisilang na sinumang mangangahas mabuhay nang masaya habang sumasalungat sa mga Brahmana.”
भीष्म उवाच
Bhīṣma teaches that a consecrated ruler’s foremost duty is to honor and serve the Brāhmaṇas, and that opposing them is incompatible with lasting happiness and stable rule.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on conduct and kingship, Bhīṣma addresses Yudhiṣṭhira (as “Bharatarṣabha”), laying down a principle of royal policy and ethics: reverence toward Brāhmaṇas is essential, and hostility toward them leads to the loss of well-being.