मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
उस्रां पुष्टां मिषतीं विश्वभोज्या- मिरावतीं धारिणीं भूधराणाम् | शिष्टाश्रयाममृतां ब्रह्म॒कान्तां गड्जां श्रयेदात्मवान् सिद्धिकाम:
usrāṁ puṣṭāṁ miṣatīṁ viśvabhojyām irāvatīṁ dhāriṇīṁ bhūdharāṇām | śiṣṭāśrayām amṛtāṁ brahmakāntāṁ gaṅgāṁ śrayed ātmavān siddhikāmaḥ ||
Wika ng Siddha: Ang taong may pagpipigil-sa-sarili at naghahangad ng espirituwal na kaganapan ay dapat kumalinga sa Diyosa na si Gaṅgā—siya na nagpapalusog at laging nagmamasid, kapaki-pakinabang sa buong daigdig, tagapagkaloob ng ikabubuhay, at tagapasan ng mga bundok; siya na kanlungan ng mararangal, na maging si Brahmā ay nagnanais marating, at may likas na kawalang-kamatayan. Ipinapakita ng taludtod na ito na ang debosyon kay Gaṅgā ay hindi lamang papuri, kundi isang disiplina ng asal: pagpapakumbaba, pagpipigil-sa-sarili, at pag-asa sa isang banal na presensiyang naglilinis para sa tagumpay sa loob.
सिद्ध उवाच
Spiritual success (siddhi) is linked with self-mastery and taking refuge in a purifying, dharmic power symbolized by Gaṅgā. The verse teaches that devotion is most effective when paired with ātmavat (self-control) and when directed toward a universally beneficent, sanctifying presence.
A Siddha is describing the greatness of Gaṅgā through a chain of epithets—nourishing, world-benefiting, sustaining, refuge of the noble, desired even by Brahmā—and concludes with an injunction: the siddhi-seeking, disciplined person should resort to her.