मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
मात्रा पित्रा सुतैदरिर्विमुक्तस्य धनेन वा । न भवेद्धि तथा दुःख यथा गड़ावियोगजम्
mātṛā pitrā sutair dārair vimuktasya dhanena vā | na bhaved dhi tathā duḥkhaṃ yathā gaṅgā-viyogajam ||
Wika ng Siddha: Kahit mahiwalay pa ang tao sa ina, ama, mga anak, asawa, o kayamanan, hindi kasinglaki ang dalamhati gaya ng dalamhating isinilang sa pagkawalay sa Gaṅgā. Itinatanghal ng taludtod ang debosyon sa banal na ilog bilang sukdulang kanlungan: masakit ang mga pagkaluging makamundo, ngunit ang pagkawala ng ugnay sa bukal ng paglilinis at sandigan ng dharma ang inilalarawang pinakamalalim na pagkakait.
सिद्ध उवाच
The verse teaches that attachment to and reliance upon a sacred, purifying dharmic support (the Gaṅgā) can surpass worldly bonds; separation from such a holy refuge is depicted as more painful than losing family or wealth, underscoring the primacy of spiritual orientation over material security.
A Siddha (accomplished sage) is speaking, praising the Gaṅgā’s spiritual significance. By comparing ordinary bereavements with ‘Gaṅgā-separation,’ he instructs listeners to value proximity, faith, and devotion to the sacred river as a central dharmic good.