तीर्थवंशोपदेशः
Tīrtha-vaṃśa Upadeśa: Instruction on the Fruits of Sacred Waters
अकल्ककस्य विप्रस्य रौक्ष्यात् करकृतात्मन: । वटवो यस्य भिक्षन्ति तेभ्यो दत्त महाफलम्
akalkakasya viprasya raukṣyāt karakṛtātmanaḥ | vaṭavo yasya bhikṣanti tebhyo dattaṃ mahāphalam ||
Wika ni Bhishma: Kapag ang isang brāhmaṇa na walang daya at panlilinlang, na pinatigas ng sukdulang karalitaan, ay nakatanggap ng kaunting pagkain sa kanyang mga kamay at ang kanyang mga anak na gutom ay agad na namamanhik—“Ibigay mo sa akin, ibigay mo sa akin”—ang handog na ibinigay sa brāhmaṇang iyon at sa mga anak niya ay nagbubunga ng dakilang gantimpalang espirituwal.
भीष्म उवाच
Charity directed to the truly needy—especially a guileless, impoverished brāhmaṇa and his hungry children—produces great merit; the recipient’s innocence and distress intensify the ethical value of the gift.
Bhishma is instructing on dharma of giving, describing a destitute brāhmaṇa whose children immediately beg for any food he obtains, and declaring that giving to such a household is supremely fruitful.