तीर्थवंशोपदेशः
Tīrtha-vaṃśa Upadeśa: Instruction on the Fruits of Sacred Waters
तस्करेभ्य: परेभ्यो वा ये भयार्ता युधिष्ठिर । अर्थिनो भोक्तुमिच्छन्ति तेषु दत्त महाफलम्
taskarebhyaḥ parebhyo vā ye bhayārtā yudhiṣṭhira | arthino bhoktum icchanti teṣu dattaṃ mahāphalam ||
Sinabi ni Bhīṣma: “O Yudhiṣṭhira, kapag ang mga namamanhik ay dumarating na pinahihirapan ng takot—maging sa mga magnanakaw o sa mga kaaway—at pagkain lamang ang hinihingi upang makakain, ang handog na ibinigay sa kanila ay nagbubunga ng dakilang kabutihan.”
भीष्म उवाच
Giving food to people who arrive in fear and distress—seeking only sustenance—is a highly meritorious act; charity is judged by the recipient’s vulnerability and immediate need.
In Bhīṣma’s instruction on dharma to Yudhiṣṭhira, he highlights a specific case of dāna: feeding those who have fled danger from robbers or enemies, emphasizing the exceptional spiritual fruit of such compassionate giving.