Shloka 36
अहिंसयित्वा ब्रह्महत्याविधानम् / Brahmahatyā incurred without physical violence
साड़ांश्व चतुरो वेदानधीते यो द्विजर्षभ: । षड्भ्य: प्रवृत्त: कर्मभ्यस्तं पात्रमृषयो विदु:
sāṅgāṁś ca caturo vedān adhīte yo dvijarṣabhaḥ | ṣaḍbhyaḥ pravṛttaḥ karmabhyas taṁ pātram ṛṣayo viduḥ ||
Wika ni Bhīṣma: Ang pinakadakila sa mga dvija (dalawang ulit na isinilang), na nag-aaral ng apat na Veda kasama ang mga sangay na kaakibat nito, at masiglang gumaganap sa anim na tungkuling nararapat sa isang Brahmana—pag-aaral at pagtuturo, pag-aalay ng yajña at pangunguna sa yajña para sa iba, pagbibigay at pagtanggap—ay kinikilala ng mga rishi bilang marapat at napakahusay na tatanggap ng handog.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A truly worthy recipient of charity is defined by Vedic learning (with its auxiliaries) and consistent engagement in the six Brahminical duties; sages value disciplined practice of dharma as the basis for eligibility.
In Anushasana Parva, Bhishma instructs on dharma, including rules of giving. Here he specifies the qualities of an ideal donee (pātra) for gifts: a learned and duty-observant Brahmin.