अहिंसयित्वा ब्रह्महत्याविधानम् / Brahmahatyā incurred without physical violence
तेभ्यो हिरण्यं रत्नं वा गामश्चं वा ददाति यः । दश वर्षाणि विष्ठां स भुड्क्ते निरयमास्थित:,ऐसे लोगोंको जो सुवर्ण, रत्न, गौ अथवा अश्व आदि वस्तुओंका दान करता है वह नरकमें पड़कर दस वर्षोंतक विष्ठा खाता है
tebhyo hiraṇyaṃ ratnaṃ vā gāṃś ca vā dadāti yaḥ | daśa varṣāṇi viṣṭhāṃ sa bhuṅkte nirayam āsthitaḥ ||
Wika ni Bhishma: “Sinumang magbigay sa gayong mga tao ng ginto, hiyas, mga baka, mga kabayo, o iba pang mahahalagang bagay—siya’y mahuhulog sa impiyerno at sa loob ng sampung taon ay papakainin ng karumihan. Ipinapaalala ng aral na ito na ang kawanggawa ay hindi lamang ang pagbibigay; dapat itong samahan ng pag-unawa sa asal at karapat-dapat ng tatanggap, upang ang kabutihang-loob ay hindi maging pakikipagsabwatan sa kasamaan.”
भीष्म उवाच
Charity (dāna) must be guided by dharmic discernment: giving valuable gifts to morally blameworthy or prohibited recipients is treated as a serious fault, bringing severe karmic consequences.
In Bhishma’s instruction on dharma in the Anushasana Parva, he warns about improper giving: a donor who supports ‘such people’ (as defined in the surrounding passage) is said to suffer in hell for ten years, symbolically ‘eating filth’ as retribution.