Shloka 11
Aṣṭāvakra and the Woman: Disclosure, Permission, and Marital Resolution (अनुशासन पर्व, अध्याय २२)
पृथक् चैव तथा सुप्तौ सा स्त्री स च मुनिस्तदा । तथार्धात्रे सा स्त्री तु शयनं तदुपागमत्,उस समय वह स्त्री और मुनि दोनों अलग-अलग सो गये। जब आधी रात हुई तब वह स्त्री उठकर मुनिकी शय्यापर आ बैठी
pṛthak caiva tathā suptau sā strī sa ca munis tadā | tathārdharātre sā strī tu śayanaṃ tad upāgamat ||
Wika ni Bhishma: Nang magkagayon, ang babae at ang pantas ay natulog nang magkahiwalay. Pagsapit ng hatinggabi, bumangon ang babae at lumapit sa higaan, at umupo sa papag ng pantas—isang kilos na naghahanda sa pagsubok tungkol sa pagpipigil, wastong asal, at pag-iingat sa dharma.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a situation where dharma depends not only on formal separation but on vigilance and self-restraint when circumstances shift; it prepares a test of character regarding propriety and control of desire.
After sleeping separately, at midnight the woman gets up and goes to the sage’s bed, sitting there—introducing a moment of potential transgression and ethical tension.