Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
आभासुरा गन्धपा धूमपाश्च वाचा विरुद्धाश्ष मनोविरुद्धा: । शुद्धाश्न निर्माणरताश्च देवा: स्पर्शाशना दर्शपा आज्यपाक्ष
ābhāsurā gandhapā dhūmapāś ca vācā-viruddhāś ca mano-viruddhāḥ | śuddhāś ca nirmāṇa-ratāś ca devāḥ sparśāśanā darśanapā ājyapāś ca ||
Wika ni Vāyu: “May mga nilalang na maningning na ‘nabubuhay’ sa halimuyak at sa usok; at may mga kaayusang banal na ang mismong paraan ng pag-iral ay salungat sa karaniwang pananalita, at maging sa karaniwang pag-iisip. May mga dalisay na diyos na nakatuon sa gawain ng paghubog at pag-aayos ng sansinukob. May ilan na nabubuhay sa paghipo lamang, may ilan na umiinom sa pagtanaw lamang, at may ilan na tumatanggap ng nilinaw na mantikilya (ghṛta).”
वायुदेव उवाच
The verse highlights the vast diversity of divine modes of existence—some beyond speech and mind—and points to a cosmological vision where purity and creative function define higher orders of beings.
Vāyu is describing extraordinary classes of devas and their subtle ways of sustenance and operation, as part of a broader enumeration/exposition of divine beings and cosmic principles in the Anuśāsana Parva.