Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
अशुभै: पापकर्माणो ये नरा: कलुषीकृता: । ईशान न प्रपद्यन्ते तमोराजसवृत्तय:
aśubhaiḥ pāpakarmāṇo ye narāḥ kaluṣīkṛtāḥ | īśāna na prapadyante tamorajasavṛttayaḥ ||
Sinabi ni Vāyu: “Yaong mga taong, dahil sa masamang asal, ay nadungisan ng makasalanang gawa—na may likas na tamas o rajas—ay hindi naghahanap ng kanlungan kay Īśāna (Panginoong Śiva).” Ipinapakita ng taludtod ang aral na etikal: ang dumi sa loob at mga gawi na gapos ng pagnanasa at pagnanabik ay humahadlang sa tunay na pagsuko sa banal; samantalang ang kalinisan ng asal at linaw ng isip ang sumusuporta sa debosyon.
वायुदेव उवाच
Sinful, impure conduct and a tamasic/rajasic mindset hinder true surrender; devotion to Īśāna (Śiva) is facilitated by inner purity and a more sattvic orientation.
Vāyu is speaking and makes a doctrinal-ethical observation: people defiled by inauspicious, sinful actions—driven by tamas and rajas—do not take refuge in Lord Śiva.