Shloka 56
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
भविष्यथ विश क्षिप्रं द्रष्टासि पितरं क्षये । माताकी बात सुनकर मैं पिताके दर्शनसे निराश हो गया और मनको संयममें रखकर महादेवजीकी आराधना करके उनका दर्शन किया। उस समय वे मुझसे बोले--“वत्स! तुम्हारे पिता
bhaviṣyatha viśa kṣipraṃ draṣṭāsi pitaraṃ kṣaye |
Sinabi ni Gālava: “Malapit mo nang makita ang iyong ama sa pagwawakas ng iyong kawalang-pag-asa.” Nang marinig ko iyon, iniwan ko ang panghihina ng loob tungkol sa pagkikita sa ama, pinigil ang isip, at sumamba kay Mahādeva hanggang sa matamo ko ang Kanyang darśana. Pagkatapos ay sinabi ng Panginoon sa akin: “Anak, ang iyong ama, ang iyong ina, at ikaw—kayong tatlo—ay magiging malaya sa kamatayan. Ngayon, pumasok ka sa iyong tahanan nang walang pag-aatubili; doon mo makikita ang iyong ama.” Sa pahintulot ni Bhagavān Śiva, nagbalik ako sa bahay, nagsagawa ng yajña, at nakita ko ang aking ama na lumalabas mula sa dako ng handog, tangan ang mga panggatong na samidhā, damong kuśa, at mga hinog na bunga at iba pang alay na kusang nalaglag mula sa mga puno.
गालव उवाच
Educational Q&A
Steadfast devotion and self-restraint in distress invite divine guidance; despair is to be ended through disciplined mind and dharmic action, after which rightful aims—such as reunion and protection of family—are fulfilled by grace.
Gālava, having become despondent about seeing his father, worships Śiva (Mahādeva). Śiva appears, promises freedom from death for Gālava and his parents, and instructs him to return home. Gālava obeys, performs a sacrifice, and then sees his father emerging from the sacrificial hall carrying ritual materials and offerings.