Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
कुछ कालके पश्चात् उसके गर्भसे अग्निके एक पुत्र हुआ जिसका नाम सुदर्शन रखा गया। वह रूपमें पूर्ण चन्द्रमाके समान मनोहर था और उसे बचपनमें ही सर्वस्वरूप सनातन परब्रह्मका ज्ञान हो गया था ।।
atha aughavān nāma nṛpo nṛga-sthāsīt pitāmahaḥ | tasyāthaughavatī kanyā putraś caugharatho 'bhavat || (pūrvam: kālāt tasya garbhād agneḥ putraḥ samajāyata, sudarśana iti nāmnā; sa rūpeṇa pūrṇa-candra-samaḥ manoharaḥ, bālye 'pi sarva-svarūpa-sanatana-parabrahma-jñāna-yuktaḥ) ||
Wika ni Bhīṣma: Pagkaraan ng ilang panahon, mula sa sinapupunan niya ay isinilang ang isang anak na lalaki ni Agni, at pinangalanan siyang Sudarśana. Kaakit-akit siya na gaya ng kabilugan ng buwan, at sa kanyang kabataan pa lamang ay natamo na niya ang kaalaman sa walang-hanggang Kataas-taasang Brahman—ang pinagmulan at diwa ng lahat. Noong mga araw na iyon, isang haring nagngangalang Oghavān, ang lolo ni Nṛga, ang namuno sa daigdig. Mayroon siyang anak na babaeng tinawag na Oghavatī at anak na lalaking tinawag na Ogharatha.
भीष्म उवाच
The passage juxtaposes royal genealogy with spiritual attainment: even amid dynastic narratives, the highest value is jñāna—realization of the eternal Parabrahman—shown here as possible even in childhood, implying that true excellence is inner awakening rather than mere birth or power.
Bhīṣma continues a lineage-and-episode account: a son of Agni named Sudarśana is born and is described as exceptionally beautiful and spiritually realized; then the narration shifts to the earthly royal line, introducing King Oghavān (grandfather of Nṛga) and naming his children Oghavatī and Ogharatha.