Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
स्वस्तिद: स्वस्तिभावश्च भागी भागकरो लघु: । उत्सड्रश्न महाड़श्व महागर्भपरायण:
svastidaḥ svastibhāvaś ca bhāgī bhāgakaro laghuḥ | utsaḍraśna mahāḍaśva mahāgarbhaparāyaṇaḥ ||
Wika ni Vāyu-deva: “Siya ang tagapagkaloob ng kagalingan at Siya mismo ang diwa ng pagpapala; tinatanggap Niya ang nararapat na bahagi sa paghahandog at Siya rin ang naghahati ng mga alay na pangsakripisyo. Mabilis sa gawa, walang pagkakapit, may makapangyarihang mga sangkap at dakilang lakas, Siya ang kataas-taasang kanlungan ni Hiraṇyagarbha (ang pinagmulan ng sansinukob).”
वायुदेव उवाच
The verse praises the Supreme as the source of auspiciousness and the inner regulator of sacrificial order: He both receives the rightful offering and ensures its proper distribution, while remaining swift, unbound by attachment, and the ultimate ground even of cosmic origination (Hiraṇyagarbha).
Vāyu-deva is speaking a litany of divine names/attributes, describing the deity’s beneficent nature, role in yajña, and transcendent status as the supreme refuge behind creation.