Shloka 62
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
त्रिदशस्त्रिकालधृक् कर्मसर्वबन्धविमोचन: । बन्धनस्त्वसुरेन्द्राणां युधि शत्रुविनाशन:
tridaśas trikāladhṛk karmasarvabandhavimocanaḥ | bandhanas tv asurendrāṇāṁ yudhi śatruvināśanaḥ ||
Wika ni Vāyu-deva: “Siya ang tagapagpanatili ng tatlong kalagayan ng buhay na may katawan—kapanganakan, pananatili, at pagkalusaw; ang tagapagdala ng tatlong panahon—nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap; ang tagapagpalaya na pumuputol sa bawat gapos na nililikha ng karma. Ngunit sa mga panginoon ng mga Asura, Siya’y nagiging tagapagbigkis; at sa digmaan, Siya ang tagapaglipol ng mga kaaway. Kaya ang iisang kapangyarihang banal na nagpapalaya sa matuwid mula sa tanikala ng karma, siya ring pumipigil sa mapagmataas at nagpapabagsak sa mga puwersang kaaway kapag kailangang ipagtanggol ang dharma.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents a moral paradox of divine power: the Lord is simultaneously the liberator from karmic bondage for those aligned with dharma and the restrainer of destructive forces. Freedom and restraint are not contradictions but two functions of the same cosmic governance.
Vāyu-deva is praising the supreme divine being through epithets, describing cosmic roles (upholding time and life-cycles) and ethical-historical roles (binding Asura-kings and destroying enemies in battle), emphasizing divine intervention when adharma becomes dominant.