Shloka 28
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
यज्ञानामपि यो यज्ञ: शिवानामपि य:ः शिव: । रुद्राणामपि यो रुद्र: प्रभा प्रभवतामपि
yajñānām api yo yajñaḥ śivānām api yaḥ śivaḥ | rudrāṇām api yo rudraḥ prabhā prabhavatām api ||
Wika ni Vāyu: “Siya na siyang handog na sakripisyo (yajña) sa lahat ng yajña; ang Mapalad at Mapagpala (Śiva) sa lahat ng mapalad; si Rudra sa mga Rudra; at ang kaningningan kahit sa mga maringal—pakinggan mo sa akin ang isang libo’t walo (1008) na pangalan ng Panginoong Śiva na may di-masukat na liwanag, ang Sarili ng lahat ng nilalang, na pinagmumulan ng mga daigdig at sa kanya rin sa huli naglalaho. O pinakamainam sa mga tao, sa pagdinig lamang nito ay matatamo mo ang katuparan ng lahat mong ninanais.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents Śiva as the supreme principle present at the summit of every category—sacrifice, auspiciousness, divine power, and radiance—implying that devotion and remembrance of Śiva (here, through hearing his names) is a direct means to spiritual and worldly fulfillment.
Vāyu is speaking in praise of Śiva, identifying him as the highest reality and announcing the forthcoming recitation of Śiva’s 1008 names, promising that mere hearing of this hymn grants the listener the attainment of desired aims.