Shloka 25
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
ब्रहद्मणामपि यद् ब्रह्म पराणामपि यत् परम्
vāyudeva uvāca | brahmaṇām api yad brahma parāṇām api yat param | yo vedānām api veda uttamānām api cottamaḥ | tejasām api tejaḥ sa tapasām api tapaḥ | śāntānām api yaḥ śāntaḥ kāntīnām api kāntiḥ | jitendriyāṇām api yaḥ jitendriyaḥ buddhimatām api buddhir | devānām api devo ya ṛṣīṇām api ṛṣiḥ | yajñānām api yajñaḥ sa kalyāṇānām api kalyāṇam | rudrāṇām api rudro yaḥ prabhāvavatām īśvarāṇām api prabhā | yoginām api yogī ca kāraṇānām api kāraṇam | yasmāt sarve lokāḥ prabhavanti punar eva ca tasminn eva pralīyante | yaḥ sarvabhūtātma sa evāmita-tejā bhagavān śivaḥ | tasya me śṛṇu vīra sahasram aṣṭottaraṃ nāmnāṃ varṇanam | śravaṇamātreṇa ca sarvakāmān avāpsyasi ||
Wika ni Vāyudeva: “Siya na Brahman maging para sa mga nakakakilala ng Brahman; ang Kataas-taasan maging sa lahat ng kataas-taasan; ang ‘Veda’ maging ng mga Veda; ang pinakamataas sa pinakamataas; ang ningning maging ng ningning; ang pag-aayuno at pagtitika maging ng pagtitika; ang pinakatahimik sa mga matahimik; ang liwanag maging ng liwanag; ang pinakamasupil sa sarili sa mga masupil sa sarili; ang talino maging ng mga matatalino; ang diyos maging ng mga diyos; ang rishi maging ng mga rishi; ang handog na sakripisyo maging ng mga sakripisyo; ang pagpapala maging ng mga pagpapala; ang Rudra maging ng mga Rudra; ang maharlikang karangalan maging ng mga makapangyarihang panginoon; ang yogin maging ng mga yogin; at ang sanhi maging ng mga sanhi— Mula sa kanya sumisibol ang lahat ng daigdig, at sa kanya rin muling nalulusaw; siya ang Sarili ng lahat ng nilalang—si Śiva, ang Panginoong may di-masukat na kaningningan. O pinakamainam sa mga tao, pakinggan mo mula sa akin ang pagbigkas ng kanyang isang libo at walong pangalan. Sa pakikinig lamang, matatamo mo ang lahat ng iyong ninanais.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents Śiva as the supreme ground of all excellences—knowledge, austerity, peace, radiance, self-control, and sacrificial merit—and as the cosmic source into whom all worlds arise and dissolve. It also teaches the devotional efficacy of śravaṇa (reverent hearing): listening to the Lord’s names is portrayed as a powerful spiritual act that fulfills aims and purifies intention.
Vāyudeva begins a formal praise of Śiva, introducing him through a chain of superlative epithets and then announcing the forthcoming recitation of Śiva’s 1008 names. He addresses a heroic listener (implicitly a ‘best of men’) and promises that mere hearing of the name-litany will grant the listener’s desired goals.