सायं प्रातश्न वृद्धानां शृणुयात् पुष्कला गिर: । श्रुतमाप्रोति हि नर: सततं वृद्धसेवया
sāyaṃ prātaś ca vṛddhānāṃ śṛṇuyāt puṣkalā giraḥ | śrutam āpnoti hi naraḥ satataṃ vṛddha-sevayā ||
Wika ni Bhīṣma: “Sa dapithapon at sa bukang-liwayway, pakinggan nang buo ang saganang payo ng mga nakatatanda. Sapagkat sa palagiang paglilingkod sa matatanda, tunay na nakakamit ng tao ang kanyang napakinggan—ang aral ng mga kasulatan at matatag na pag-unawa.”
भीष्म उवाच
Regularly listen to the counsel of elders—especially at the disciplined times of dawn and dusk—and serve them consistently; such vṛddha-sevā becomes a means to truly acquire and internalize śruta (scriptural and traditional learning).
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira on right conduct (ācāra), emphasizing reverence for elders and the practical method of learning through attentive listening and continual service.