Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 38
वृद्धानां भारतप्तानां स्त्रीणां चक्रधरस्य च । ब्राह्मणानां गवां राज्ञां पन्थानं ददते च ये
vṛddhānāṃ bhārataptānāṃ strīṇāṃ cakradharasya ca | brāhmaṇānāṃ gavāṃ rājñāṃ panthānaṃ dadate ca ye ||
Sinabi ni Bhīṣma: “Yaong magalang na nagbibigay-daan sa matatanda, sa mga nabibigatan ng pasan, sa mga babae, sa may dalang gulong (mangangabayo ng kariton o kutsero), at gayundin sa mga Brahmin, sa mga baka, at sa mga hari—sila’y dapat ituring na mabubuti at may wastong asal. Ipinakikita ng aral na ito na ang paggalang sa lansangan ay kongkretong anyo ng dharma: pag-una sa mahihina, sa iginagalang ng lipunan, at sa mga gumaganap ng mahahalagang tungkulin.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharma is shown through everyday conduct: one should yield the path and show deference to elders, the burdened, women, Brahmins, cows, and rulers. Courtesy and protection of the vulnerable and revered are treated as marks of a sādhū (virtuous person).
In the Anushasana Parva’s instruction on righteous behavior, Bhishma enumerates practical signs of good character. Here he lists categories of people (and sacred/socially honored beings) to whom one should give way on the road, presenting civic respect as a component of dharma.