रुक्मिणीं चाब्रवीत् प्रीत: सर्वस्त्रीणां वरं यश:
vāyudeva uvāca | rukmiṇīṁ cābravīt prītaḥ sarvastrīṇāṁ varaṁ yaśaḥ, spṛkṣyanti puṇyagandhā ca kṛṣṇam ārādhayiṣyasi |
Wika ni Vāyu-deva: Nalugod ang pantas at nagsalita kay Rukmiṇī: “O mapalad at mapagpala, matatamo mo ang pinakadakilang dangal sa lahat ng kababaihan at ang pinakamataas na katanyagan sa daigdig. Walang kapintasan—gaya ng katandaan, karamdaman, o pagkapawi ng ganda—ang makalalapit sa iyo. Taglay ang dalisay at banal na halimuyak, mamumuhay ka sa tapat na pagsamba kay Śrī Kṛṣṇa.”
वायुदेव उवाच
Devotion to Kṛṣṇa and virtuous conduct are portrayed as sources of enduring renown and divine protection, so that worldly afflictions and decline do not overpower one’s spiritual and moral stature.
Vāyu-deva (speaking within the episode) conveys a pleased benediction to Rukmiṇī, predicting her unsurpassed fame among women, freedom from debilitating defects, and a life characterized by sacred fragrance and devoted worship of Kṛṣṇa.