तस्मिन् व्रजति दुर्धर्षे प्रास्खलद् रुक्मिणी पथि । तन्नामर्षयत श्रीमांस्ततस्तूर्णमचोदयत्
tasmin vrajati durdharṣe prāskhalad rukmiṇī pathi | tan nāmarṣayata śrīmāṁs tatas tūṛṇam acodayat ||
Habang ipinagpapatuloy ng kakila-kilabot na pantas na si Durvāsā ang paglalakbay, natisod si Rukmiṇī sa daan at bumagsak. Hindi natiis ng marangal na si Durvāsā ang inakala niyang paglapastangan o pagkukulang; sa galit, agad niya siyang pinilit na magpatuloy nang marahas, itinutulak pasulong nang walang habag.
वायुदेव उवाच
The verse warns that lack of forbearance (kṣamā) and self-control can corrupt even a revered ascetic’s conduct; true dharma requires compassion and restraint, especially toward someone who is weak or distressed.
During travel, Rukmiṇī slips and falls on the road. Durvāsā, described as formidable, takes offense and immediately drives/urges her on harshly, showing impatience and anger rather than care.