Shloka 5
अथैनमन्रुवन् देवा: शान्तक्रोधं जितेन्द्रियम् । असुरैरिषुभिर्विद्धौ चन्द्रादित्याविमावुभौ
atha enam anruvan devāḥ śāntakrodhaṁ jitendriyam | asurair iṣubhir viddhau candrādityāv imāv ubhau ||
Wika ni Bhishma: Pagkaraan, nagsalita ang mga diyos kay Atri—yaong napawi na ang poot at napasuko ang mga pandama—na ganito: “Tinamaan ng mga Asura ng kanilang mga palaso ang Buwan at ang Araw. Sa paglaganap ng kakila-kilabot na dilim, kami man ay pinapatay ng aming mga kaaway. Wala kaming matagpuang kapayapaan. Ipagkaloob mo ang iyong habag at ipagtanggol mo kami, O panginoon.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of self-mastery: the gods approach a sage described as śāntakrodha (free from anger) and jitendriya (sense-conquered), implying that inner discipline and tapas are sources of protection and restoration of cosmic order when force alone fails.
The gods, distressed by Asuras who have wounded the Sun and Moon—causing darkness and making the gods vulnerable—go to the ascetic Atri and petition him for refuge and protection.