Shloka 2
असुरैर्निर्जिता देवा निरुत्साहाश्व ते कृता: | यज्ञाश्वैषां हृता: सर्वे पितृणां च स्वधास्तथा
bhīṣma uvāca | asurair nirjitā devā nirutsāhāś ca te kṛtāḥ | yajñāś ca eṣāṃ hṛtāḥ sarve pitṝṇāṃ ca svadhās tathā |
Wika ni Bhishma: Noong unang panahon, natalo ang mga diyos ng mga Asura, kaya nawala sa kanila ang tapang at sigla ng pagkilos. Inagaw at ginulo ng mga Asura ang lahat ng mga handog na yajña ng mga diyos, at gayundin ang mga alay na svadhā (svadhā) na nararapat sa mga ninuno. Nang maputol ang mga daluyan ng pagsamba at tungkulin, nayanig ang banal na kaayusan; at ang mga diyos, nahulog mula sa kanilang kasaganaan, ay sinasabing nagpagala-gala sa lupa sa matinding dalamhati.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When yajña (sacrificial duty) and svadhā (ancestral offerings) are obstructed, both divine welfare and social-cosmic stability decline; adharma spreads not only through violence but through the suppression of rightful rites and obligations.
Bhīṣma recounts an old account in which the Asuras defeat the Devas and deprive them of their sacrificial rites; the Pitṛs’ offerings are also cut off, leading to the gods’ loss of prosperity and their wandering in distress—setting a backdrop for instruction on restoring order through dharma.