Shloka 47
अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
ऋग्भिर्यमनुशासन्ति तत्त्वे कर्मणि बहवृचा:
ṛgbhir yam anuśāsanti tattve karmaṇi bahvṛcāḥ | yajurvedake vidvān tātchika yajñakarmameṃ ṛgvedake mantroṃdvārā jinkī mahimākā gān karate haiṃ, yajurvedake jñātā dvija yajñameṃ yajurmantroṃdvārā dakṣiṇāgni, gārhapatya aura āhavanīya—ina trividh rūpoṃ se jānane-yogya jin mahādevajīke uddheśyase āhuti dete haiṃ tathā śuddha buddhise yukta sāmavedake gānevāle vidvān sāma-mantroṃdvārā jinkī stuti gāte haiṃ, atharvavedī brāhmaṇa ṛta, satya evaṃ parabrahma-gāmase jinkī stuti karate haiṃ, jo yajñake parama kāraṇa haiṃ, ve hī ye parameśvara samasta yajñoṃke paramapati māne gaye haiṃ
Wika ni Vāyu: Ang mga pantas sa Ṛgveda (ang Bahvṛca) ay nagtuturo at pumupuri sa Kanya sa pamamagitan ng mga himnong Ṛg, ayon sa tunay na mga simulain ng ritwal at gawa. Ang mga dvija na dalubhasa sa Yajurveda ay naghahandog ng mga alay sa Kanya sa yajña sa pamamagitan ng mga pormulang Yajus, kinikilala Siyang siyang tatlong banal na apoy—Dakṣiṇāgni, Gārhapatya, at Āhavanīya. Ang mga mang-aawit ng Sāmaveda na may dalisay na isip ay umaawit ng papuri sa Kanya sa mga himig na Sāman. Ang mga Brahmanang Atharvavedic ay dumadakila sa Kanya sa mga landas ng Ṛta (kaayusang kosmiko), Satya (katotohanan), at sa daang patungo sa Kataas-taasang Brahman. Yamang Siya ang pinakamataas na sanhi ng sakripisyo, kinikilala Siya bilang pinakadakilang Panginoon at panginoon ng lahat ng yajña.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
All Vedic paths—hymn (Ṛg), formula (Yajus), chant (Sāman), and Atharvan praise grounded in Ṛta and Satya—converge on one supreme divine reality identified here with Mahādeva/Parameśvara, who is presented as the ultimate cause and lord of every sacrifice.
Vāyu is describing how different Vedic specialists worship and praise the same supreme deity through their respective liturgical modes, emphasizing the unity of sacrificial worship and establishing Mahādeva as the presiding lord of all yajñas.