Shloka 38
अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
त॑ त्वां देवासुरनरास्तत्त्वेन न विदुर्भवम् मोहिता: खल्वनेनैव हृदिस्थेनाप्रकाशिना
taṁ tvāṁ devāsura-narās tattvena na vidur bhavam, mohitāḥ khalv anenaiva hṛdi-sthenāprakāśinā
Wika ni Vāyu: “Ang mga diyos, mga asura, at mga tao ay hindi tunay na nakakikilala sa iyo ayon sa iyong likas na anyo, O Bhava (Śiva). Sapagkat sila’y nalilinlang ng kapangyarihang ito mismo—na nakatago sa puso at hindi nahahayag—na siyang ginagamit ng Kataas-taasang Panginoon upang panatilihin ang mga nilalang sa ilalim ng māyā. Kaya hindi nila nakikilala si Mahādeva sa kanyang tunay na kalikasan.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even exalted beings—gods, asuras, and humans—fail to know Śiva’s true nature because māyā veils reality from within the heart; true knowledge requires inner illumination beyond delusion.
Vāyudeva addresses Mahādeva (Śiva), explaining why beings cannot recognize him correctly: an inner, unmanifest veiling power (māyā) keeps them deluded, so they miss his real form and greatness.