अपरे मुनय: सप्त दिक्षु सर्वास्वधिष्ठिता: । कीर्तिस्वस्तिकरा नृणां कीर्तिता लोकभावना:
apare munayaḥ sapta dikṣu sarvāsv adhiṣṭhitāḥ | kīrtisvastikarā nṛṇāṃ kīrtitā lokabhāvanāḥ ||
Wika ni Bhishma: “Mayroon pang pitong iba pang rishi na nakatatag sa lahat ng dako. Sila ang mga tagapagtaguyod at pinagmumulan ng kaayusan ng sanlibutan. Kapag binibigkas ang kanilang mga pangalan, tumataas ang dangal ng tao at dumarating ang kagalingan.”
भीष्म उवाच
Honouring and reciting the names of revered sages is presented as a dharmic act that generates auspiciousness—enhancing one’s good reputation (kīrti) and promoting welfare (svasti).
Bhishma continues an instruction on sacred lineages and meritorious remembrance, noting an additional set of seven sages who preside over all directions and whose invocation is said to benefit people.