इत्येते द्वादशादित्या: काश्यपेया इति श्रुति: । वेदके शतरुद्रिय प्रकरणमें महात्मा रुद्रके सैकड़ों नाम बताये गये हैं। अंश
ity ete dvādaśādityāḥ kāśyapeyā iti śrutiḥ |
Wika ni Bhīṣma: “Kaya nga, ito ang labindalawang Āditya; ipinahahayag ng śruti (banal na tradisyon) na sila’y mga anak ni Kaśyapa.” Sa ganitong diwa ng aral, inilalagay ang mga diyos na solar sa isang sagradong talaangkanan, upang ipakita na ang kaayusan ng sansinukob ay pinangangalagaan ng kinikilalang mga lahing banal at ng kapahayagang may ganap na kapangyarihan.
भीष्म उवाच
The verse grounds the list of the twelve Ādityas in śruti (authoritative tradition) and frames them as Kaśyapa’s offspring, reinforcing that knowledge of divine order and classification is to be received through recognized revelation and lineage.
Bhīṣma, in his instructional discourse, concludes a statement identifying the twelve Ādityas and affirms—by appeal to śruti—that they are Kāśyapeyas (sons/descendants of Kaśyapa).