चतुर्मूर्तिश्नतुर्बाह श्वत॒र्व्यूहश्चतुर्गति: । चतुरात्मा चतुर्भावश्चतुर्वेदविदेकपात्
caturmūrtiś caturbāhuḥ śvatarvyūhaś caturgatiḥ | caturātmā caturbhāvaś caturvedavidekapāt ||
Wika ni Bhīṣma: Siya ay may apat na anyo, may apat na bisig, at taglay ang apat na banal na paglalangkap; at ang kanyang sukdulang hantungan ay apat din. Taglay niya ang apat na bahagi ng panloob na sarili, siya ang pinagmumulan ng apat na layunin ng tao, batid niya ang diwa ng apat na Veda, at—bagaman ‘may iisang paa’—nilulukuban niya ang buong sansinukob sa pamamagitan ng isang bahagi ng kanyang sarili.
भीष्म उवाच
The verse praises the Supreme as simultaneously manifold and one: manifesting in four forms and four emanations, granting four modes of liberation, grounding the four aims of human life, and yet pervading the cosmos by a single portion—teaching divine completeness, accessibility through devotion, and the integration of worldly aims with ultimate liberation.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his instruction and eulogy of the Supreme (a hymn-like passage), enumerating divine attributes in compact epithets to convey the deity’s cosmic sovereignty and salvific power.