जीवो विनयितासाक्षी मुकुन्दोडमितविक्रम: । अम्भोनिधिरनन्तात्मा महोदधिशयो<5न्तक:
bhīṣma uvāca | jīvo vinayitāsākṣī mukundo 'mitavikramaḥ | ambhonidhir anantātmā mahodadhiśayo 'ntakaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: Siya ang buhay na nananahan sa loob, ang tuwirang saksi sa mapagpakumbabang pagsuko ng deboto; si Mukunda, ang tagapagkaloob ng kalayaan; ang may di-masukat na lakas. Siya ang karagatan mismo, ang may walang-hanggang pagkatao at mga anyo. Siya ang nahihimlay sa dakilang dagat ng kosmos sa panahon ng pagkalusaw—at Siya rin si Antaka, ang Kamatayang nagdadala sa mga nilalang sa kanilang wakas.
भीष्म उवाच
The verse teaches a unified vision of the Divine as both compassionate liberator (Mukunda) and the cosmic power that ends embodied life (Antaka). Recognizing this dual aspect encourages devotion and surrender, while also grounding ethical living in awareness of mortality and cosmic order.
Bhīṣma is reciting a sequence of divine names/attributes (a stuti) within Anuśāsana Parva, describing the supreme being through layered epithets—inner witness, oceanic cosmic form, and death-as-ender—thereby framing instruction on dharma with theological praise.