अनिर्विण्ण: स्थविष्ठो5 भूर्धर्मयूपो महामख: । नक्षत्रनेमिर्नक्षत्री क्षम: क्षाम: समीहन:
bhīṣma uvāca | anirviṇṇaḥ sthaviṣṭho 'bhūd dharmayūpo mahāmakhaḥ | nakṣatranemir nakṣatrī kṣamaḥ kṣāmaḥ samīhanaḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: Siya’y malaya sa panghihina ng loob at sa pagbabago, nakatatag sa malawak na anyong kosmiko; di-isinilang, haligi ng dharma at mismong anyo ng dakilang paghahandog. Siya ang sentrong iniikutan ng mga konstelasyon, ang panginoon ng mga bituin (ang Buwan); ganap na may kakayahan sa lahat ng gawain, ang lupang pinamamahingahan ng mga daigdig, at ang may kalooban at pagsisikap para sa paglikha at pag-aayos ng kaayusan ng pag-iral.
भीष्म उवाच
The Supreme is presented as the unchanging foundation of dharma and the sustaining center of cosmic order: sacrifice, moral law, and the movements of the heavens are not separate from Him but expressions of His being and governance.
In Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira and, in a devotional-hymnic mode, enumerates divine epithets describing the Lord’s nature—unborn, vast, the support of righteousness, and the cosmic regulator—linking ethical life (dharma and yajña) with the Lord’s universal sovereignty.