धनुर्धरो धनुर्वेदो दण्डो दमयिता दम: । अपराजित: सर्वसहो नियन्ता नियमोडयम:
dhanurdharo dhanurvedo daṇḍo damayitā damaḥ | aparājitaḥ sarvasaho niyantā aniyamo 'yamaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: Siya ang may hawak ng busog at Siya rin ang agham ng pana; Siya ang pamalong pamparusa, ang tagapagdisiplina, at ang disiplina mismo. Di matatalo ng kaaway, may lakas na tiisin ang lahat, Siya ang tagapamahalang naglalagay sa mga nilalang sa kani-kanilang tungkulin—ngunit Siya’y di nakagapos sa alinmang tuntunin, di mapasasailalim sa panlabas na pagpigil, ang lubos na malayang Pinakamataas.
भीष्म उवाच
True authority combines martial competence (dhanurdhara, dhanurveda) with ethical governance: punishment (daṇḍa) is meant to discipline and reform (dama), the ruler must be resilient (sarvasaha) and invincible in resolve (aparājita), and the highest sovereignty is self-governed—answerable to no coercive power (aniyama, ayama).
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his instruction by praising an exemplary figure through a chain of epithets, portraying the ideal upholder of order: a master archer and a just disciplinarian who regulates society while remaining supremely independent.