Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
श्वश्रूश्वशुरयो: पादौ जोषयन्ती गुणान्विता । मातापितृपरा नित्यं या नारी सा तपोधना
śvaśrūśvaśurayoḥ pādau joṣayantī guṇānvitā | mātāpitr̥parā nityaṁ yā nārī sā tapodhanā ||
Wika ni Mahādeva: Ang babaeng may mabubuting katangian, na palagiang naglilingkod nang may paggalang sa paanan ng kaniyang biyenan na babae at biyenan na lalaki, at nananatiling tapat sa paggalang at debosyon sa sarili niyang ina at ama—ang gayong babae ay itinuturing na mayaman sa yaman ng tapas (kayamanang bunga ng pagdidisiplina at pag-aayuno ng loob).
श्रीमहेश्वर उवाच
The verse teaches that sustained reverential service to one’s in-laws, together with unwavering devotion to one’s own parents, is itself a form of tapas; such conduct is praised as a spiritual ‘wealth’ grounded in virtue and household dharma.
Śrī Mahādeva is instructing about ethical ideals within household life, describing the qualities and conduct by which a woman is honored—specifically, her consistent service to elders and steadfast filial devotion.