Shloka 22
कल्मषापहर-कीर्तनम् / Kīrtana for the Removal of Impurity
ते वै यदि नरास्तस्मान्निरयादुत्तरन्ति वै । वर्षपूगैस्ततो जन्म लभन्ते कुत्सिते कुले
te vai yadi narās tasmān nirayād uttaranti vai | varṣa-pūgais tato janma labhante kutsite kule ||
Wika ni Maheshvara: Kung ang mga lalaking iyon ay sa huli’y makalabas mula sa impiyernong iyon, tanging matapos ang paglipas ng napakaraming taon saka pa lamang sila magkakamit ng panibagong kapanganakan—at iyon pa’y sa isang angkang hinahamak at lugmok. Kaya yaong mga lumalapastangan sa matatanda at sa mga guro, at nagwawalang-galang sa mga karapat-dapat igalang, ay nahuhulog sa pagdurusa; at kahit makalaya, inaani pa rin nila ang bunga ng kanilang gawa sa pamamagitan ng pagsilang sa mga lipunang pinupuna, sapagkat ang batas ng karma’y nagsasaad: ang kawalang-galang sa mararangal ay humahantong sa pagbagsak ng espiritu at ng katayuan sa lipunan.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Disrespect toward elders, teachers, and venerable persons is a grave ethical fault that leads to hellish suffering; even after release, the karmic residue manifests as an inferior and censured rebirth, underscoring accountability across lifetimes.
Maheśvara is describing the post-mortem fate of wrongdoers: they suffer in hell, and if they eventually emerge, it is only after a long duration; then they are reborn in a degraded family as a consequence of their prior contemptuous conduct.