कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
ईदृश: पुरुषोत्कर्षो देवि देवत्वमश्रुते । उपपन्नान् सुखान् भोगानुपाश्चाति मुदा युतः:
īdṛśaḥ puruṣotkarṣo devi devatvam aśnute | upapannān sukhān bhogān upāśnāti mudā yutaḥ ||
Wika ni Maheshvara: “O Diyosa, ang lalaking may ganitong kadakilaan ay nakakamit ang kalagayang maka-diyos. Taglay ang galak, tinatamasa niya ang mga kaaya-ayang ligayang kusang dumarating—na nararapat na napasa-kanya—habang nananahan sa daigdig ng mga diyos.”
श्रीमहेश्वर उवाच
The verse teaches that a person of exemplary conduct—especially one grounded in harmlessness and righteous living—attains a divine state and enjoys legitimate, naturally accruing सुख (happiness) and भोग (enjoyments) in the heavenly realm.
Maheśvara addresses Devī and concludes a praise of an ideal ethical type of person, stating the फल (result): such a person reaches देवत्व (divinity) and experiences joyful enjoyments that are ‘upapanna’—properly obtained—among the gods.