Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 144
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि उमामहेश्व॒रसंवादे चतुश्चत्वारिंशदधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi umāmaheśvarasaṃvāde catuścatvāriṃśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
Sa gayon, sa banal na Mahābhārata, sa loob ng Anuśāsana Parva—lalo na sa bahaging tumatalakay sa dharma ng pagbibigay at pagkakawanggawa—dito nagtatapos ang pag-uusap nina Umā at Maheśvara, na siyang ika-isang daan at limampung kabanata. Ang linyang ito ay pormal na pangwakas (kolofon), na naglalagay sa aral sa tamang balangkas ng teksto at asal: ang turo tungkol sa matuwid na pagbibigay na inihayag sa pamamagitan ng isang banal na pag-uusap.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it frames the surrounding teaching as part of the Mahābhārata’s instruction on dāna-dharma (the ethics of giving), delivered through the dialogue of Umā and Maheśvara.
The text formally closes a chapter of the Umā–Maheśvara dialogue within the Anuśāsana Parva, identifying the work, parva, thematic subsection (dāna-dharma), and the chapter number (150).