Kāla (Right Time), Effort, and the Ethics of Giving — कालः, प्रयत्नः, दानधर्मश्च
ब्राह्मण्यं देवि सम्प्राप्य रक्षितव्यं यतात्मना । योनिप्रतिग्रहादानै: कर्मभिश्न शुचिस्मिते
brāhmaṇyaṁ devi samprāpya rakṣitavyaṁ yatātmanā | yonipratigrahadānaiḥ karmabhiś ca śucismite ||
Wika ni Maheshvara: “O Diyosa, ikaw na may dalisay na ngiti, kapag natamo na ng tao ang kalagayan at dangal ng pagiging Brahmin, dapat niya itong ingatan sa pamamagitan ng pagpipigil sa sarili. Sa isip at mga pandamang may disiplina, pangalagaan niya ang katayuang iyon sa pamamagitan ng kadalisayan sa kapanganakan at asal, kadalisayan sa pagtanggap ng kaloob, kadalisayan sa pagbibigay, at sa pamamagitan ng matuwid na gawa.”
श्रीमहेश्वर उवाच
Brahminhood is not merely a label but a discipline that must be preserved through self-restraint and ethical purity—especially in matters of personal conduct, accepting gifts, giving charity, and performing righteous deeds.
In Anuśāsana Parva’s instructional discourse, Maheśvara addresses Devī and lays down a norm of conduct: having attained Brahmin status, one must protect it through controlled senses and through purity in key social-religious transactions such as receiving and giving.