Shloka 31
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
यजते नित्ययज्ञैश्व स्वाध्यायपरम: शुचि: । दान्तो ब्राह्मणसत्कर्ता सर्ववर्णबुभूषक:
yajate nityayajñaiś ca svādhyāyaparamaḥ śuciḥ | dānto brāhmaṇasatkārtā sarvavarṇabubhūṣakaḥ ||
Wika ni Śrī Maheśvara: “Ang Vaiśya, na dalisay at nakatuon sa svādhyāya (banal na pag-aaral ng Veda), ay dapat sumamba nang palagian sa pamamagitan ng mga araw-araw na handog at sakripisyo. Sa pagpipigil sa sarili, igalang at paglingkuran niya ang mga Brāhmaṇa, at hangarin ang kapakanan at pag-angat ng lahat ng varṇa (mga kaayusang panlipunan). Sa ganitong disiplinadong dharma ng maybahay—nakaugat sa pag-aaral, pagpipigil, at tungkuling pangsakripisyo—nagiging karapat-dapat siya sa katayuang ‘dvija’ (dalawang ulit na isinilang), at nakakamit ang kadalisayan at marangal na kapanganakan.”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
A Vaiśya should perfect household dharma through purity, daily sacrificial obligation, devotion to svādhyāya, self-restraint, and respectful service of Brāhmaṇas, while aiming at the welfare of all social orders; such conduct elevates and purifies him.
In Anuśāsana Parva, Śrī Maheśvara is giving prescriptive instruction on proper conduct (dharma). This verse outlines the ethical-ritual profile expected of a Vaiśya householder: continual yajña, study, restraint, and social responsibility.