धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
यस्यान्नेनावशेषेण जठरटरे यो म्रियेद् द्विज: । तांतांयोनिं व्रजेद् विप्रो यस्यान्नमुपजीवति
yasyānnenāvaśeṣeṇa jaṭharaṭare yo mriyed dvijaḥ | tāṁ tāṁ yoniṁ vrajed vipro yasyānnam upajīvati ||
Ipinahayag ni Mahesvara: kung ang isang brahmin ay mamatay na may natitirang tira-tirang pagkain ng iba sa kanyang tiyan, siya’y muling isisilang sa mismong yoni—uri ng sinapupunan o anyo ng kapanganakan—na kaugnay ng taong kinain niya ang pagkain. Sa madaling sabi, ang pamumuhay na nakaasa sa sustento ng iba—lalo na sa mga tira—ay nagbubuklod ng kapalaran at humuhubog sa susunod na kapanganakan, kaya’t binibigyang-diin ang bigat ng etika sa pagkain, pagtangkilik, at kadalisayan ng kabuhayan.
श्रीमहेश्वर उवाच
One’s dependence on another’s food—especially consuming leftovers—creates karmic bondage: at death, the consumer is said to attain a rebirth corresponding to the provider’s yoni, emphasizing purity and independence in livelihood and the moral seriousness of what and from whom one eats.
Śrīmaheśvara is instructing about the consequences of food-related conduct and dependence. The statement functions as a dharma-lesson: the act of living on another’s remnants is not merely social impropriety but a karmically determinative relationship affecting one’s next birth.