Shloka 85
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
विमुक्त: सर्वसज्ञेषु स्नेहबन्धेषु च द्विज: । आत्मन्येवात्मनो भावं समासज्जेत वै द्विज:
vimuktaḥ sarvasaṅgeṣu snehabandheṣu ca dvijaḥ | ātmany evātmano bhāvaṃ samāsajjet vai dvijaḥ ||
Wika ni Śrī Maheshvara: “Ang renunciante na kabilang sa ‘dalawang ulit na isinilang’ (dvija) ay dapat maging malaya sa lahat ng uri ng pagkakapit at sa mga gapos ng pag-ibig at paglingap. Sa paglalagay ng galaw ng isip sa Sarili (Self) lamang, dapat niyang ipirmi ang panloob na kamalayan sa Sarili. Sa gayon, namumuhay siyang hiwalay sa mga pagkakasangkot, at tinatahak ang disiplina ng panloob na pagninilay sa halip na umasa sa panlabas.”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches vairāgya (detachment): a renunciant should abandon all clinging and emotional bondage, and concentrate the mind inwardly on the Self alone, making inner contemplation the center of spiritual life.
Śrī Maheśvara is instructing a dvija (an initiated ascetic) on the proper conduct of saṃnyāsa: freedom from worldly ties and steady inward fixation of consciousness on the ātman.