Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 113
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
विषयभोगोंसे निवृत्त रहना, गोरसका आहार करना, शमके साधनमें प्रेम रखना, खुले मैदान चबूतरेपर सोना, योगका अभ्यास करना, साग-पातका सेवन करना, फल-मूल खाकर रहना, वायु, जल और सेवारका आहार करना--ये ऋषियोंके नियम हैं। इनका पालन करनेसे वे अजित--सर्वश्रेष्ठ गतिको प्राप्त करते हैं ।।
viṣayabhogebhyo nivṛttir, gorasāhāraḥ, śamasādhanaprema, vivṛte kṣetre caṭvare śayanaṃ, yogābhyāsaḥ, śākapatrasevanaṃ, phalamūlāśanaṃ, vāyu-jala-sevāra-āhāraś ca—ete ṛṣīṇāṃ niyamāḥ; etān anutiṣṭhanto ’jitāṃ (ajitāṃ) paramāṃ gatiṃ prāpnuvanti. vidhūme sannamusale vyaḍrāre bhuktavajjane | atītapātrasañcāre kāle vigatabhikṣuke ||
Wika ni Maheśvara: “Ang umiwas sa pagkalulong sa layaw ng pandama; ang mamuhay sa mga pagkaing mula sa gatas; ang mahalin ang mga pagsasanay ng panloob na kapanatagan (śama); ang matulog sa bukas na lupa o sa isang nakataas na lapag; ang magsanay ng yoga; ang kumain ng mga gulay at dahon; ang mamuhay sa prutas at ugat; at ang tumanggap lamang ng hangin, tubig, at yaong nakukuha sa paglilingkod—ito ang mga pagtalima ng mga rishi. Sa pag-iingat ng mga panatang ito, nararating nila ang di-madadaig, pinakamataas na kalagayan.” Ipinahihiwatig pa ng taludtod ang payak at mahigpit na kalagayan ng gayong buhay: pagkain sa pook na walang usok, may payak na almires at pambayo sa tabi; paglalakad na may kupas na sisidlan; at sa panahong tapos na ang pamamalimos—mga tanda ng mahigpit na pagtalikod at disiplinadong pamumuhay.
श्रीमहेश्वर उवाच